Vah ki vah bize! Kimsesizliğimize,
Eyvah ki yalnızlığımıza!
Üzülmeye mâhkum doğmadık,
Sırtımızda hançer izleri yoktu başta!
Eyvah bize dostluklarımız sahteleşmiş!
Eyvah ki eyvah bize
Sevgilerimiz kahpeleşmiş!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




O zaman bir an önce bu vahametin çaresine bakmak lazım Alparslan kardeşim. Malum bir sıkıntıyı ve bir illeti hele de böylesine dehşetli bir illetti ah ile vah ile tedavi edemeyiz herhalde! Bizce bunun çaresi mazide bizi biz yapan değerlere geri dönmek ve gavurların bile beğenmeyip çöpe attıkları kem huyları izale etmektir. Bu da şüphesiz ancak bizi yaratan yüce Mevlanın kitabına ve onun son resulünün sünnetine ittiba etmekle mümkün olur.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta