Sen git;
Ben kalıyorum Ragıp...
İkimizde gidersek
İkimizde küsersek
İliklerimize kadar ürkeriz
Birimiz kalsın bari
Nuh'un gemisinde filika varmıydı acaba?
Can derdine düşmüş iken
Başka bi can için dertlenmeyi de gemiye almış mıydı acaba?
Nuh acaba insanlığı mı unutmuştu orda?
İnandığını düşünmüştü bence kamarada ki herkesin.
Kaçak hiç mi yolcu almadı sence?
Şimdi ben;
Bulutlardan kiraz toplayıp, çekirdeklerini göğsüne bıraksam,
Sen kaburgalarını kırıp göz bebeklerimden doğsan...
Yorsan Tekir'i çay demlenene kadar...
bi ölüp gelsek İsmail amcanın bakkalından...
ökçelerin sokaklara dağılsa...
Bir kuş uçur çocuk;
avuçlarından kanat çırparak yükselsin bombaların ulaşamadığı Stratosfer’e.
Bulutlar annenin yanaklarında bıraktığı buseyi düşürsün toprağa sicim sicim,
Ekinler kahkahalarında boy versin
hem yer altına hem göğün göğsünde, uyuya kaldığın soğuk döşeğinde...
Filiz filiz yetişsin geleceğin
Kürekle atmayın avuç avuç bırakın, lapa lapa yağıyormuş gibi düşsün toprak soğuk bedenimin son ılık demine...
Örtüversin dünyanın son perdesini kutup yıldızının en parlak olduğu gecede...
ölüm olsun adı.
Çeyrek asır yaşasın en kötüsü...
Dert etmesin söylesin
Söyleyemeyen dinlesin
Yine bir akşam üstü yine aynı
Hüzün hüzzamla aynı masada.
Nefretinden acıya bürünmüş kornişon,
Ne yer içersin sormuyor...
Bi büyük yalnızlık, bir de buzlu sek ver aşk...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!