Yangın kopar sinemde, taşlar tıkırdar
Kapımı çalar anımsadığım kimse
Çelik merdivenleri çıkarken aheste aheste
Alıkoyar dimağımı uzun bacakları gizlice
Çocuklarımız pazarda kaybolmaya nazır
Kenetlenmişti çoktan süt kokan bileklerine
Eylüller doğarken…
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta