Yangın kopar sinemde, taşlar tıkırdar
Kapımı çalar anımsadığım kimse
Çelik merdivenleri çıkarken aheste aheste
Alıkoyar dimağımı uzun bacakları gizlice
Çocuklarımız pazarda kaybolmaya nazır
Kenetlenmişti çoktan süt kokan bileklerine
Eylüller doğarken…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta