Kumsalları sermeyeceğim çıplak ayaklarına.
Papatyalardan taç yapmayacağım saçlarına.
Kirpik erimin ucundan dökülmeyecek yaşlar.
Eylülden önce gideceğim sen uyanmadan.
Yine bensizlik dolu gecelerin başlayacak.
Kabusların sıklaşacak korkun artacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta