Eylülde Gel Şiiri - Melahat Çetinkaya

EYLÜLDE GEL

Sonbahar doğanın en güzel mevsimidir
Rüzgar ıslık çalarken ağaçlarda
Bağları bahçeleri ,yolları sokakları
Altın varaklı yapraklar kaplar
Ve yuvaları bozulup üşüyen göçmen kuşlar
yolculuk hazırlığına başlar.
Yağmura gebedir her an gökyüzünde
Öbek öbek dolanan kara bulutlar.
Bir başka güzeldir sonbahar yağmurları
Sokaklarda şemsiyesi ters dönmüş
Koşuşan ıslak saçlarıyla insanlar.
Ressamlar en güzel tablolarını bu mevsimde yapar
Şairler en hüzünlü en güzel şiirlerini Eylülde yazar
Bir kır kahvesinde Alpay’ın çok sevilen şarkısı
Eylül de Gel yayılırken doğaya
Selam verir aşıklara.
Bir başka güzeldir eylülde aşklar
Kimi okul yolunda el ele
Kimisi ayrılık gözyaşları dökerken
Suçu yükler çaresizce eylüle.
Eylül bağ bozumudur doğada ve gönüllerde
Evlerde annelerin hünerli elleriyle
Yaptığı ,konservenin ,salçanın ve turşunun
Doyum olmaz tadına.
Bolluğun bereketin adıdır eylül
her yerde .
Ve
Üzümün şarap olduğu günlerde
Sen ne dersen de, bol köpüklü bir kahve
Kırk yıl hatrını saydırandır dostluğun.kardeşliğin
Eylül ilham kaynağıdır şairlerin .

MELAHAT ÇETİNKAYA