İstanbul´a hüzün çökmüştü...kara bulutlar dolaşıyordu üzerinde...
Esen soğuk rüzgarların eşliğinde, dalgalar kudurmuşcasına kayaları döverken,
Her sonbaharın başlangıcında sen gelirsin düşünceme...
Sararmış yaprakların arasındaki tebessümlerin kalmış aklımda...
Hatırlar mısın? .. bilmem!
Eylülün yağmurlarıydı vedamızın son gecesi...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta