Konuşmak acıtırdı canını
Susmak en büyük sabrıydı
Mutluluk her zerresiyle belirirdi yüzünde
Gülüşlerine saklardı en imkansız düşleri
Kepez diplerine gömerdi acısını
Susardı güneşe karşı
Sevmezdi karanlığı aydınlık saçardı
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta