Serin eylül akşamı balkonumdayım.
Yüzüme hafif bir rüzgar esintisi değiyor
Yudumluyorum çayımı.
Dinlediğim müzik
Tamamlıyor yalnızlığımı.
Derin iç çekiyorum ve
Siluetin beliriyor, dalıyorum sensizliğe.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta