(koca çınarın kırılmış bir dalından son yapraklar)
Baykuş intizarlarıyla boğulmuş,
Yarasa yürekli gecenin ardındaki,
Karabasan şafak bir eylül sabahıydı.
Postal sesleriyle, fır-fır gölgelerinde uyandırıldık.
Belki de son selamdı bu;
Mavi takımını giyen gökyüzüne.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta