madem sanatta yolculuk ve bu hayattan beyfendi gibi geçmek
İstanbulun martılarıyla eş,kızkulesiyle kardeş sizlere özgülenmiş
O halde neden her değer bir markaya dönüşmekte
Güller laleler bile değil kendi halinde
Yaşamak ve akmak ta kendisine ta içine derken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta