Yaprağın daha fazla dayanacak gücü kalmamıştı,
Yeşerdiği günleri yadetti son kez,
O ilk zamanlar dans ettiren rüzgar,
Sert esiyordu apansız...
Bıraktı tutunduğu dalı, süzülerek bıraktı kendini,
Kalabalıktı yer, dalından kopan gelmişti.
Farklı bir şarkının bestesini hazırlıyorlardı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



