Bir sonbahar geçer ömürler arasından,
Saçlarının ve gözlerinin karasından
Dökülen hayatımın dönülmez günleridir.
Donuk yüzü anlamsız buruk bir sonbaharda,
Kuruyan yaprakların peşine düşerken zaman
Mekan, bir uzak ümitte kalan sevgilinin gözleridir.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kuruyan yaprakların peşine düşerken zaman
savrulan kalbimizin son kalan külleridir
şiirleriniz çok anlamlı ve güzel, tarzım.
tebrikler, yüreğinize ve kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta