İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yine eylül esti tenimde/sarısı yüzümde/damlayan gözümde...
................
Yeniden canlandı karanfil.
Ansızın yeni filizler doğdu
dalından...
Tomurcuk tomurcuk
hayat belirtileri.
Ve sevgi gösterileri...
Yine günler günleri
aylar ayları kovaladı
ve
bir Can geldi dünyaya
etrafında rengarenk karanfiller vardı...
............
Eylül hep hüzün ve acı çağrıştırır ama hayat hep yeni filizleri yeşertecektir...
Kutlarım saygıyla güzel ve umut dolu şiirinizi...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta