Senin bedeninde bir dünya haritası çiziyorum ömrümün boşluğuna
Hüzünlerim dağılıveriyor gökkuşağıyla bezeli bulutlu atlasımda
Yıllardır özleminle konuşan çaresiz bir suskunluk var yüreğimde
Bir o kadar sessiz, ben o kadar sitemkar...
Yutkunduğum sadece ağır aksak dökülen kelimeler olmamalı Eylül Güneşim
Bir kere değil, bin kere öldüğüm bir ölüm sessizliği




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta