Gönül erlerimiz vardı
Koç yiğitlerimiz, alp dadaşlarımız
Koca Yunuslarımız, Seyyidlerimiz
Kar taneleri gibi kalabalık
Kar taneleri gibi itaatkâr
Sessiz sedasız, görülmeden ve duyulmadan
Tüm yeryüzünü gece karanlığında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




amin.selam ve saygıyla.
Duyarli vefali yüregi kutluyorum, tebrik ve selamlatrimla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta