Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hepsini birer birer yok ettiler ama yinede unutulmadılar.Tebrikler Gülseren hanımcım..sevgiler.
Hem de ne karanlık bıraktılar. Acısı izleri , ruhlarda bedenlerde yaşamda hiç silinmeyecek. Tebrikler kalemine öğretmenim. Sevgilerimi yolluyorum.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta