üşüyorum
eylül eylül üşüyorum iliklerimde
yapraklar dökülüyor bir bir dallarımdan
kırağılar düşüyor öbek öbek saçlarıma
bütün salıları sileceğim penceremin buğusundaki
belki,yeniden kendimi bulurum diye…
gözlerim kırılıyor,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




..................üşüyorum
eylül eylül üşüyorum iliklerimde
yapraklar dökülüyor bir bir dallarımdan
kırağılar düşüyor öbek öbek saçlarıma
bütün salıları sileceğim penceremin buğusundaki
belki,yeniden kendimi bulurum diye…
gözlerim kırılıyor,
titriyorum için için
içimde bir yerler üşüyor
yalnızlık (ölüm) çekiştiriyor bir yanımı durup dururken; hadi..! Diye… ...............
.............eylüle haksızlık etmeyelim......
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta