Üşüyen toprağa
Çare olurken,
Çaresizdir dalında
Yaprak,
Baharın sonudur
Yaşanan
Dalları çıplak
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Eylül, içimize dert olan mevsimin tacı
Ellerin dert görmesin azize
Sonbaharın
Kızıl sarı şalını
Omzuna attırarak,
Gider de döner mi
Bilmem EYLÜL
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
/sonunda/
Son kuşların
Kanadına
Takılarak ...
Değerli Kardeşim şiirinizi okudum, fakat finali başka güzeldi..
Tebrikler,, Kutlarım.
"Eylül toparlandı gitti işte
Ekim falan da gider bu gidişle." T Uyar şairimiz devamında "tarihe gömülür o kadar" diye sözünü bitiriyor ya, aslında eylüller her defasında geri gelir, bambaşka yüzlerle. Bi de N. Fazıl; "yaprak ağaçtan sıkılmıştı, sonbahar bahane" demiş ya, her şeyde amaç, değişmek. Yaz, yazdan sonra sonbahar, sonrası kış falan... Eylül ayı böyle işte, insan duygu sağanağına boğulup kalıyor. Emeğine, yüreğine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta