Eylül'e giriş. İlk yağmur başladı, toprak kokusu yükseliyor gökyüzüne..
Doğanın kliması bir anda ters yüz ediyor bunaltan sıcakları. Bodoslama giriyoruz hazana ilk şok sersemletici. Doğa madik atıyor insanlara
İnsanların madik atığını sandığı doğa...Büyük bir sessizlik var. İnsanlar, hızlıca kapalı mekanlara postu serme peşinde... Kararsızlık ikileminde ağaçlar. Yapraklarımızı döksek mi? Dökmesek mi? Hazan yağmurları başladı işte" Hazan hüzne vururken yürekleri" Hüznün koyaklarından giriyor içeri. Bir yanda ayrılağa dem vururken, bir yanı kavuşmak demleridir, yeni aşklar mevsimine hoşgeldin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta