Ne çok bekledim seni.
Haziranda bıraktın beni.
Uzunca bir süre doğmayacak bir güneş batıyormuş
Biz yürürken vedanın kollarına,
Özlem şarkısı çalınmaya başlamış.
Giderken sessizce bitmesin dediğim yolun sonuna
Yapraklar hicran rengine boyanmış.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



