Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dünyanın tüm çirkinliklerini,
Suların dibine gömdüğünde! .....Efendim hikayesini okuyunca bayagı güldüm..allah korumuş hasta olmaktan...Yakın yerler yine neyse,ben kıbrısa gittim büyük bir askeri gemi ile.gece zifiri karanlık.her yer sadece deniz.insana bir ürperti veriyor,sanıyorsunuz ki,yeryüzünd etoprak yok her yer su ile kaplı..tek tük yıldız da olmasa farklı bir dünya sanırsın.Güzel paylaşım için teşekkürler.selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta