Bak gözlerime,
Bitsin artık karanlıkların…
Bir parça ölüm kokuyor hayat, biraz da gül kurusu
Her sabah başka bir hüzne bulanıyor yüreğin
Her akşam daha da parçalanıyor bedenin
Dur, düşün bir daha, bir daha düşün
Gitmek değil miydi seni korkutan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta