Penceremde hüzünlü hışırtılar,
Çınar yaprakları yalnızlıklarına düşüyor,
Sonbahar serinliğindeki ellerin,
Sevgiyle yanağıma dokunuyor…
Gözlerinden iki damla yaş yol alırken,
Dudaklarında,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




güzel çalışma.Tebrikler
güzel çalışma.Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta