namussuz bi akşam daha peydah olup ilişiverdi pencereme
en arsız halleri ile
eylül damlalarıydı sızım sızım sızlayan
bir başka insan gördüm o pencerede
benden bi parça ve benden en uzak
eylül damlalarıydı içime çağlayan
ve bir taş gibi soğuk
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




bizden olan hiç bir parça bize uzak değildir
su akar yatağını bulur
tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta