Aşka inanmak gidişine inanmak gibiydi
Oysa yokluğuna çarptığım her gün
Bir kez daha kanıyordum sevgili
Çünkü vazgeçmeye niyetli değilim
Kuru dala tutunan yaprak gibi sana tutkunum
Sebebi ne olursa olsun
Sevmeye kararlıydım sevgili
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta