Eylül ayıydı, yağmur yağıyordu sessizce,
Yollarda biriken sular, dökülüyordu özlemlerle ince ince.
En uygun zaman şiir için, gönül titrerken,
Melankolinin gölgesinde kalır her hece sessizce.
Anlayamadı, ya da anlamlandıramadı,
Dünyada ne varsa, bir boş, bir baş…
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Güzel olmuş şiir...Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta