Bir Eylül akşamı yürüyorum sokakta.
Aklımda gündüzden kalma bir acı
Sarsıyor yüreğimin narin dallarını.
Düşündükçe o denize dalıyor,
Daldıkça boğuluyorum.
Zincirler sarıyor sanki bedenimi,
Bağlıyor sıkı sıkıya karanlığın ortasında.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




ortak çok edbi çok içten çok dokunaklı zeynel abidin kayış
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta