Bir Eylül akşamı yürüyorum sokakta.
Aklımda gündüzden kalma bir acı
Sarsıyor yüreğimin narin dallarını.
Düşündükçe o denize dalıyor,
Daldıkça boğuluyorum.
Zincirler sarıyor sanki bedenimi,
Bağlıyor sıkı sıkıya karanlığın ortasında.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




ortak çok edbi çok içten çok dokunaklı zeynel abidin kayış
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta