Bir eylül akşamında ayışığı altında
Oturmuş seyrederken şehrin ışıklarını
Yalnızlığı farkettim,bankın öbür ucunda
Bana çevirmiş ürkek,sinsi bakışlarını.
İçimdeki acının tek faili yalnızlık
Gönlümün,sığındığı tek sahili yalnızlık.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Şiirlerin çok güzel akraba,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta