Şu hayatı ağır aksak yaşarken,
Sevincimiz hüznümüze karıştı,
Coşkun bir pınarın biterken suyu,
Yine akşam yine duygular coştu.
*****
Kiraz dudakların ve buselerin,
Koynunda öpülesi iki güneşle.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




UMARIM GELİR...
SEVGİLERLE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta