Denizin ardına yattı Eylül güneşi
Kızıl saçlarını savurdu tel tel.
Sen kadehine doldurdun salkım saçak
Ben dalgaların kucağına.
Çınarlarda yapraklarını döküyor usuldan.
Gözlerime çekiyorum sonbaharı.
Anason kokulu solgun rüzgar değiyor saçlarıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta