Ya eylül de gel, yada seni bana eylül getirsin.
Bir sabah güneş doğduğunda penceremden seslensin.
Ben eylül sabahıyım ve işte sana sevgilini getirdim desin.
Yaz bitmeden karşılasın bizi bu mutluluk kolyesi boynumuza dizilsin.
Ne senin saçlarındaki beyazlar nede benim saçlarımdakiler çekinsin.
Ellerimi tutarken ellerin gözlerindeki yumuşak çizgiler gibi kalbim ezilsin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
