Ağaçların yaprak döktüğü mevsimdi.
Gönlümü hüzüne bürüdüğün gün,
Gidişin çok sessizdi,aynı gelişin gibi.
Bir var bir yoktun sanki,bir masal gibi.
Şimdi sen gidiyorsun ya seninle birlikte ellerinde gidiyor,
gitsinler.
Sen benden gitsen ne fayda.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Güzel ?? ozellikle son satir etkileyici
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta