Eylül'dü sonbahardı ,İlk defa sararmamıştı yapraklar,
Eğilmiş dallarına inat,aldırmadı rüzgara ağaçlar,
Yağmur yağmadı ne sağanak ne ahmak,
Seni ilk gördüğüm zamanlar…
İki kırlangıç su içiyordu karşı eskimiş kaldırımda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Eylül ayının o kendine özgü ayrıcalıklı atmosferini sevgi ve özlemli duygularıyla harmanlayan,okunması oldukca etkileyici övgülere şayan güzel bir şiirdi..Kaleminizi ve duygu yüklü sevecen yüreğinizi canı gönülden kutluyorum..Selam ve saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta