Eylül'dü sonbahardı ,İlk defa sararmamıştı yapraklar,
Eğilmiş dallarına inat,aldırmadı rüzgara ağaçlar,
Yağmur yağmadı ne sağanak ne ahmak,
Seni ilk gördüğüm zamanlar…
İki kırlangıç su içiyordu karşı eskimiş kaldırımda,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Eylül ayının o kendine özgü ayrıcalıklı atmosferini sevgi ve özlemli duygularıyla harmanlayan,okunması oldukca etkileyici övgülere şayan güzel bir şiirdi..Kaleminizi ve duygu yüklü sevecen yüreğinizi canı gönülden kutluyorum..Selam ve saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta