Yaşamak, bir eylül esintisi gibi.
Bir papatya kokusu.
Üstüne bir de kaçak mısrayla demledin mi yüreğini, Tokuşturdun mu bir dost sohbetini,
işte yaşamak...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta