Her akşam inerken
Yarin sisli hayali
Yüzüme tül tül
Hiç haber vermeden
Gök gürültüleriyle şimşeklerle
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Nasıl oldu da kapandı kapıları gönül bağlarımızın?..
Nasıl Nisan gelmeden Eylül’ü özler olmuş yürekler.
Nasıl karardı damları insanın sevgiye.
Ağaçların altındaki gölgeli aydınlıkta.
Kimin dili v/ardır gönlünde, dua dua seni seviyorum demeye?..
Nasiplendik elhamdülillah.
Aşkınız daim olsun.
Yüreğinize sağlık.
Allaha emanet olun.
Selam ve dualarımla.
Ah bu Eylül. Nelere kadirmiş... Hüznün her türlüsü onda... Yazdırdıkça yazdırıyor..
Gönlünüze sağlık İnci Hanımcığım. Kutluyorum hüzün kokan kaleminizi...
Sevgilerimle...
Eylül hüznü...Duyarlı her yüreğe ayrı yerden vuruyor Ama bu hüzün acıdan çok sanki dinginlik veriyor. Belki de yazın hoyratlığından sonra eylülün naifliğidir bu dinginlik.
İnsanları sevmek , sevgiden vazgeçmemek...ne güzeldir. Zaman zaman acı verse de,sevmek seven yüreği yüceltir diye düşünüyorum.
Güzeldi okumak. Kaleminiz hep yazsın. Sevgi ve selamlarımı bırakarak içten bir merhaba İnci Hanım'cığım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta