Bu kadar mı yakışır yağmur,bu kadar mı loş ve hüzün olur insan..
Rüzgarıdır yalnızlık
Döktüğü her yaprak,ömürden kısalan bir gün ve senesi gelmiş veya geçmiş milyonlarca kalp ağrısının hiç yeşermeyen yara almışlığı..
Aşkın en zavallı; sen'li geçmiş zamanı..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta