Çöpçüler yaprağı hüzünden ayırır bir bir
Hüzün bana kalır yaprağı götürür çöpçüler yine Eylül
Düşer de durmaz yerinde yaprak savuran yeldir
Hüznüm neden savrulmaz sarsıp yıkar bu Eylül
Belki yine acıtacaktı canımı hüzün
Yaprağı düştüğü yerden uzakta toplayacaktı çöpçü gelince Eylül
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta