Çöpçüler yaprağı hüzünden ayırır bir bir
Hüzün bana kalır yaprağı götürür çöpçüler yine Eylül
Düşer de durmaz yerinde yaprak savuran yeldir
Hüznüm neden savrulmaz sarsıp yıkar bu Eylül
Belki yine acıtacaktı canımı hüzün
Yaprağı düştüğü yerden uzakta toplayacaktı çöpçü gelince Eylül
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta