Çöpçüler yaprağı hüzünden ayırır bir bir
Hüzün bana kalır yaprağı götürür çöpçüler yine Eylül
Düşer de durmaz yerinde yaprak savuran yeldir
Hüznüm neden savrulmaz sarsıp yıkar bu Eylül
Belki yine acıtacaktı canımı hüzün
Yaprağı düştüğü yerden uzakta toplayacaktı çöpçü gelince Eylül
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta