Bir serinlik gelir ellerine, üşürsün
Bakarsın yaprakların dökülüverir, Eylül'dür.
Yüreğinde sarı bir gül boy verir
Hüzün aynı kentin çocuğu oluverir ansızın...
Gidilecek bir yer kalmıştır artık
Anılacak tek bir insan...
Bakarsın buruk bir anı yerleşmiş gözlerine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta