Fırtına dindi, sular çekildi.
Yine hep o tanıdık manzara.
Deniz, aynı deniz;
kumsal, aynı kumsal.
Yalnızca kumların üzerinde
kurumuş deniz yıldızları,
fırtınadan arda kalan.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta