Gideceksen öyle bir anda git ki sana benzesin herkez
Bilirsin Mezopotamya kadar dilsiz acılarım var benim
Rüzgarsız uçurtmalarım ve her sabah karşıma dikilen Ağrı kadar dumanlı başım
Ne demeli ne etmeli yitirirken içindeki kara parçaşını
Sanırım sıradanlaşmalı bu anlarda insan
Spartacus'un kılıcındaki isyan bile kurtaramaz insanın kendine olan köleliğini
Vedanın güzeli olmaz sevgili
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta