Ağustos böcekleri eylüle kaldı
Pür telaş içinde ayni nakarat
Gökyüzünde yine ayın on dördü
Sessizce durgun sulara baka kaldı.
Belki son eylüldür yaşadığımız,
Belki son eylülden bir önce.
Göçmüş insanlar birer birer
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta