Eylül...
Neden sevilir ki ruhu açık mavi sanılan bu veda kuşu
Halbuki hüzün kokar hazanı müjdelemek için kanat çırptığında...
Düşümdeki dört yapraklı yonca başlar yaprağını dökmeye
Kayalık dibinde gruplaşan papatyalar bir bir eksilir mevsim dönerken hazana
Toprağa sıkıca sarılmış ağaç da ağlar vedalaşamadığı her bir yaprağına
Hem sonra birbirinden ayrılan ellerin soğuyan terleriyle hatırımdadır hep eylül
seni seviyorum demek,
hiçbir zaman bu kadar güzel olmamıştı.
hiçbir zaman böylesine,
sevip sevilmemişti bu yürek.
yüreğinde bana ve sevgime yer varmı?
yer var mı aşka ve umuda?
Devamını Oku
hiçbir zaman bu kadar güzel olmamıştı.
hiçbir zaman böylesine,
sevip sevilmemişti bu yürek.
yüreğinde bana ve sevgime yer varmı?
yer var mı aşka ve umuda?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta