Bir şadırvan yanı,
Dut ağacı gölgesi.
Altında yarım asrı devirmiş çınarların söyleşisi..
Yazın sondan bir önceki son demleri..
Sarı sonbahara bir adım kalmış,
Güneşi boğacak son hazırlıkları tamamlıyor doğa.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel çok anlamlı. Ellerinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta