Ey yiğit, eğme başını kaldır yerden.
Hiç üzülme incinme,kesme ümidini Rabbinden.
Bir cafer ol, kırılsa da kolun bırakma sancağı elinden.
Unutma ki, bu ümmet Hilafetle dirilecek yeniden....
Hava hem sisli hem ayaz, nasılda esiyor hırçın poyraz.
Kiminin cesareti sakosunun altında, kimide çıplak sanki mevsimlerden yaz.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta