Şimdi kanatlarını çırparak, geldi!
Heyecanlıydı, göğsü oynuyordu,
Sabit durmuyordu, bakınıyordu,
O kadar masumdu ki, müjdeliyordu.
Konduğu yer, kerpiçten yapılmıştı,
Donduran beton değildi, karışıktı,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




kaleminize sağlık mustafa bey....sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta