Kar tabakası beyaz bir perde bedenimde sanki,
Gece gittikçe kararıyor, tipi yağar yüreğime, bedenim sensiz titrer.
Döndüremem artık batan güneşi, rüzgar kuru, sensizlik acı hançer içimde!
Bir alev bürüdü kalbimin en derin yerlerine, kor olmuş ateş yakar, için için, ruhumu.
Yağmurlu gecelerde bir hüzündür şarkılarımız,
Güneş kızılı yüreğim, umutsuz kalbim, sensiz kırık.
Gördüğüm seraplarda ararım yokluğunu, ansızın şimşek gibi Cennet bahçeme girersin diye.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta