Ey yar!
Sen ki;
dilimde bir dua iken,
yokluğundan muzdarip ömrümün son demlerinde;
kalbimde iman oldun,
öfkeme zindan oldun ve ruhuma beden.
Şimdi sensiz, bu son nefesi reva görmek de neden!
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta