Ey yar!
Sen ki;
dilimde bir dua iken,
yokluğundan muzdarip ömrümün son demlerinde;
kalbimde iman oldun,
öfkeme zindan oldun ve ruhuma beden.
Şimdi sensiz, bu son nefesi reva görmek de neden!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta