Ey yar!
Sen ki;
dilimde bir dua iken,
yokluğundan muzdarip ömrümün son demlerinde;
kalbimde iman oldun,
öfkeme zindan oldun ve ruhuma beden.
Şimdi sensiz, bu son nefesi reva görmek de neden!
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta