İşte karşımızda sarsıla sarsıla ağlayan,
Titrek sesiyle bir şeyler söylemek isteyen,
Fakat ağzını tam açacağı sırada...
Boğazında bir şeyler düğümlenen bir adam.
Karşısında küçük izcileri görünce
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Gözden ırak olan katlanır belki ama;
Gönülden ırak olmayan katlanamaz böylesine…
Suskunluğunu anlarım bir yüreğin,
Cevabı: “Buradayım! ” demekten utanmaksa! ...
çok harikaydı....saygılar
Manidar şiirleriniz
ve çalışmalarınız için kutlarım
Hasan Bey.. Ne büyük Hizmet
varoluş gayesinin ve insanlık
gereklerinin olmazsa olmaz
duygu ve inanışların hatırlatılması
tekrar kalemi kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta